De Belangrijke data

Volgens verschillende bronnen zijn de motieven, oorzaken te zoeken vanaf het einde van de tweede Wereldoorlog.

Onze Belgische regering vlucht tijden de tweede Wereldoorlog naar Londen, aangezien deze het iets te heet onder de voeten voelde worden in België. Koning Leopold III heeft ten die tijden beroep gedaan op Alexandre Galopin, de gouverneur van de Generale maatschappij van België op dat ogenblik. Deze kreeg de opdracht om het economische leven in België te herorganiseren. Enkele maanden voor de landing in Normandië komt deze meneer Galopin in bezit van een lijst waarop alle belangrijke Belgische industriëlen staan die actief gecollaboreerd hebben tijden WO II. Op 28 februari wordt de heer Galopin vermoorde. De daders zijn nooit terug gevonden. Er een nieuwe mythe is geboren.

Op 15 juni 1945, een eerste aanslag treft de Ijzertoren te Diksmuide. Deze is zwaar beschadigd maar nog niet volledig verwoest. Na deze eerste aanslag volgde zelfs amper een onderzoek naar mogelijke daders. Op 15 maart 1946 word de IJzertoren bij een tweede aanslag, volledig in puin gelegd. De deskundigheid waarmee deze dynamiet-aanslag gebeurde lag het voor de Vlamingen voor de hand dat er actieve medewerking was van militairen. Het Belgische gerecht voelde zicht niet geroepen om in te grijpen of actief deel te nemen aan het op sporen van de daders. Dertien verdachten werden voorgeleid maar deze werden in 1951 wegens een gebrek aan bewijs buiten vervolging gesteld en de zaak werd definitief geseponeerd in 1954. Met de stukken van de opgeblazen Ijzertoren werd de PAX-poort gebouwd. Door middel van fondsen heeft men een nieuwe toren kunnen bouwen. In 1965 werd de nieuwe Ijzertoren ingehuldigd.

18 augustus 1950, Julien Lahaut, op dat ogenblijk de voorzitter dan de Communistische Partij van België, wordt voor de deur van zijn te Luik vermoord. De onbekende daders schoten vijf kogels op Lahaut met een Colt .45. Hij was op slag dood. ( Ter verduidelijking in motieven en daders)

Na de oprichting van Gladio[1] ontvangen de administrateur-generaal van de staatsveiligheid Caeymaex en opperbevelhebber generaal van Baele op 4 januari 1952 hun eerste concrete taakomschrijving. De Staatsveiligheid kreeg de taak om voorbereidingen te treffen in geval van bezetting. Alle andere taken gingen naar SDRA-8, de inlichtingdienst van het leger.

Onder invloed van Armand Eriksson ( VMO-leider[2]), werden er tal van provocaties[3] uitgelokt door het VMO. Zo werd het pretpark Bobbyland kort en klein geslagen, omdat een VMO-militant na een onenigheid met de uitbater.

Ook op 30 maart 1969 sloeg het noodlot toe wanneer verzetslieden en politieke gevangenen protesteerde tegen de aanleg van een ereveld voor gesneuvelde Oostfrontstrijders. De VMO-militanten vielen aan en maakten verschillende gewonden. Elf VMO'ers werden hiervoor zwaar gestraft.

Op 3 april 1969 werd in Brussel de Cercle des Nations opgericht. Deze exclusieve vereniging wou een ontmoetingsplaarts worden voor albassadeurs, zakenlui, politici en andere "hoge pieten" die actief waren in Brussel. In de praktijk werd het een clublokaal voor al wat in Brussel rijk en recht was.

FEITEN

De overval te Dinant op 13 maart 1982

Op de Place Collard stappen 2 gehaaste mannen uit een wagen, gooiend met de deuren achter zich. Ze wandelen de Rue Adolph sax binnen in de drukste winkelstraat van Dinant. Met een snel tred lopen ze in de winkelstraat. Ze vertragen ter hoogte van wapenhandelaat Bayard, een speciaalzaak voor jacht- en visartikelen. Een vlugge blik alle kanten op en openen de deur van de winkel. In de winkel klinkt een bel, vanuit een achterkamer komt de eigenaar te voorschijn in zijn winkel, maar daar treft hij niemand. Hij denkt dat een klant ,de winkel, na de deur te openen terug naar buiten is gestapt. Terwijl Joseph Cattai weg wandelt hoort hij zijn bel een tweede keer, hij draait zich om en ziet 2 schaduwen de winkel uitrennen met een groot jachtgeweer in hun handen.

Voor de eigenaar het besefte waren de bandieten al aan het einde van de straat. Zo zien enkele getuige een man van middelmatig gestalte vergezeld van een lange slanke man weg scheuren in hun vluchtauto, het enige dat men weet is dat deze twee richting Frankrijk rijden. Niemand slaagt erin de nummerplaat te noteren.

Het onderzoek

Er word door de rijkswacht van Dinant een onderzoek geopend naar de bandieten. Zo moet Joseph Cattai de uitleg geven hoe het komt dat de misdadigers zich konden verschuilen wanneer ze hem hoorden aankomen, en hoe slaagde ze erin uit de etalage te halen? En waarom een geweer dat eigenlijk bestemd is voor de eendenjacht?

Het wapen met houten kolf was eigenlijk nog niet volledig klaar en moest nog bewerkt worden. Het wapen was voorzien van een dubbele loop van 80 cm, munitie van kaliber 10 dat hier in Belgie eerder zeldzaam is.

Het onderzoek werd al snel de doofpot ingeduwd, er zijn genoeg lopende zaken die net wel belangrijker zijn dan kruimeldieven die een wapen voor de eendenjacht hebben gestolen. Jaren gaan voorbij een niemand hoort nog van de diefstal.

Jaren later

In 1987, vijf jaar na de diefstal, krijgt Joseph Cattia een verrassend bezoek van de politie van Nijvel. Zijn wapen in terug gevonden. Het wapen werd opgevist uit het kanaal in Chaleroi op enkele honderden meters van het hellend vlak te Ronquieres. Het wapen dat in stukken gezaagd was was verpakt met nog enkele andere wapens in een plastic zak. Deze wapens werden hoogstwaarschijnlijk gebruikt door een bende moordenaars waarover de journalisten niet konden zwijgen en deze werden de Bende van Nijvel genoemd. Het jachtgeweer was dus duidelijk niet gebruikt waarvoor het gemaakt was, de wapens zijn zeer herkenbaar en de houten kolf werd zelfs niet bewerkt.

Het bewijs war er zwart op wit dat dit het effectieve wapen is, er zijn maar 17 exemplaren gemaakt en de overige 16 werden intact terug gevonden bij klanten.

Zo werden er specialisten op de zaak gezet die het open onderzoek naar de mogelijke moorden moest onderzoeken. Het wapen was niet bepaald handen om overval mee te plegen. Het enige voordeel dat dit wapen zou kunnen hebben is dat het enorm veel indruk maakt. En zeker wanneer dit wapen tegen uw slaap staat.

De diefstal van een volkswagen Santana

In mei veranderd het Hallerbos te Lembeek in een blauw paradijs van bloemen. Dat is altijd al zo geweest. Op 10 mei 1982, gebeurd er aan de Bergensesteenweg 706 is zeer abnormaal. Die zelfde dag word er rond de middag te Elsene een Austin Martin gestolen, de onbekende daders rijden naar Lembeek. Zo stoppen zij in de nacht van 10 op 11 met hun nieuwe wagen voor de Volkswagengarage Sint-Veroon. De uitbaters van deze garage meneer en mevrouw Brichau worden niet wakker van het gestommel. Ze slapen boven de garage die ze samen met hun zonen uitbaten.

Wanneer meneer en mevrouw Brichau die volgende ochtend opstaan, valt het hen op dat de glazen deur van de showroom in duizenden stukken ligt. En dat de nieuwe donkerblauwe Volkswagen Santana weg is en dit zal niet voor een testrit zijn. De dieven hebben zo met hun nieuwe wagen ze overval gepleegd om de kruidenierszaak Piot te Maubege en bij de overval op wapenhandel Dekaise te Waver.

Het voertuig werd later achtergelaten na een spectaculair vuurgevecht te Hoeilaart.

De diefstal zal zelfs de plaatselijke pers niet halen. Niemand zou er ooit vermoeden dat deze diefstal een verband zou hebben met de Bende van Nijvel. De garage heeft de deuren tien jaar geleden gesloten. Vader Brichau is ondertussen ook overleden. De zoon van de Brichaus zou enkele maanden geleden nog bezoek hebben gekregen van de politie die nog steeds op zoek waren naar meer nieuwe gegevens. Het in een geluk bij een ongelijk dat meneer en mevrouw Brichau goed geslapen hebben anders waren ze koelbloedig vermoord net zoals enkele ander slachtoffers.

"stay-behind" netwerk in Italië, gesponsord door de CIA en de NAVO, om de communistische invloed zowel in Italië als in andere landen te neutraliseren.
Vlaamse militanten orde, was een Vlaams-nationalistische en later extreemrechtse propaganda- en actiegroep.
Het opzettelijk oproepen van een ongewenste toestand

Essay removal request